Sub- navigatie
Voor het totale plaatje wil ik graag eerst iets vertellen over de historie van de Toyota Corolla.
Voor velen niet echt meteen een spraakmakende auto en hij heeft altijd al een beetje een grijze muis imago gehad, maar naar mijn mening is dat lang niet altijd terecht.
Dat Toyota een Japans merk is hoef ik natuurlijk niemand te vertellen. In 1936 begon men auto's te produceren. Een jaar later was de Toyota Motor Corporation een feit.
In 1966 werd de eerste Corolla geïntroduceert met modelcode E10.
Het was een kleine, lichte auto met een in de lengterichting geplaatste, 1100cc motor die goed was voor ongeveer 60pk en via een 4-versnellingsbak een topsnelheid van 140km/h kon halen.
De grote troef van de Corolla was zijn eenvoud. Hij was simpel, maar degelijk in elkaar gezet waardoor er nagenoeg niets kapot ging. Iets waar Toyota intussen een grote reputatie in opgebouwd heeft.
Door de grote populariteit werd de auto meteen naar 7 andere landen geëxporteerd, waaronder ook Nederland.
In 1970 werd de Corolla E10 afgelost door de E20.
Deze was intussen leverbaar met een 1200cc en een 1600cc motor. Hij was iets groter en nog iets ronder dan de eerste generatie. Het basisprincipe van eenvoud was ook op deze Corolla nog steeds van toepassing.
In 1974 werd de E30 alweer geïntroduceerd.
Welke in 1979 weer werd afgelost door de E70 (Ja, de 40,50 en 60 werden overgeslagen).
Zoals te zien op de foto's bleef de Corolla steeds een beetje groeien, maar de eenvoud en degelijkheid zijn nog steeds gebleven.
Nu komen we uiteindelijk aan bij de wat modernere Corolla's die mensen misschien nog wel herkennen of zelfs nog in het straatbeeld zien rondrijden.
In 1983 was het tijd voor de E80 Corolla's.
Met een dwars geplaatste motor waren dit de eerste Corolla's met voorwielaandrijving (met uitzondering van de AE86). Tot die tijd waren ze allen voorzien van achterwielaandrijving.
De motorisering bestond intussen uit een 1300cc en 1600cc benzine motoren en een 1800cc diesel motor.
Van de 1600cc motor was er een 100pk sterke variant en een 125pk sterk type.
Zoals gezegd was er ook nog de AE86.
Dit betrof de Corolla Coupé met de 125pk sterke 4A-GE motor en achterwielaandrijving via een handgeschakelde 5 versnellingsbak.
Min of meer de voorloper van mijn eigen coupé, vandaar dat ik 'm hier nog even speciaal eruit licht.
In de drift en tuning wereld is dit nog steeds een mateloos populaire auto, mede vanwege de zeer solide en betrouwbare 4A-GE krachtbron, achterwielaandrijving en het lichte gewicht.
Ideaal als driftauto dus, waarvoor ze nog steeds veelvuldig worden ingezet.
Hier stopt de geschiedenisles.
We zijn aanbeland in 1988. Het jaar waarin de auto werd geïntroduceert waar het op deze website allemaal om draait. De 6e generatie Corolla: De E90 serie.
De Corolla E90 was in Nederland leverbaar als Hatchback, Sedan, Liftback en Wagon.
Hiervan zijn de Hatchback en Liftback verreweg als meeste verkocht.
De motorisering bestond nog uit nagenoeg dezelfde motoren als bij de E80.
De motorisering hangt ook samen met de modelcode, welke bestaat uit 4 basis letters en cijfers.
De 1300cc benzinemotor modellen hebben de type aanduiding EE90.
De 1600cc benzinemotor modellen hebben de typeaanduiding AE92.
De 1800cc dieselmotor modellen staan bekend als de CE90
Alle vierwiel aangedreven modellen (alleen geleverd met 1600cc motor) hadden de aanduiding AE95.
Voorwielaandrijving was nu de standaard op alle modellen. Alleen van de wagon en de sedan was er nog een 4WD versie te krijgen.
Bij de face-lift van 1990 vonden wat kleine cosmetische ingrepen plaats en enkele technische verbeteringen, waaronder de injectiemotor die intussen standaard was op alle modellen.
De E90 was in verschillende uitrustingsniveau's te koop. Van de basis XL modellen tot de sportieve GTi versies.
De Corolla AE92 GT-S Coupé
Nu hoor ik je bijna afvragen dat in het stukje hierboven de coupé, waar het hier allemaal om draait ontbreekt.
Dat klopt. De coupé is in Nederland nooit geleverd in de showroom. Deze was voornamelijk bestemd voor de Aziatische en Amerikaanse markten.
In Amerika werd gewoon de naam Corolla gevoerd en werd hij als coupé in 2 verschijningsvormen geleverd, te weten de SR-5 (het instapmodel) en de sportievere GT-S (het topmodel van de complete Corolla lijn).
Waar de SR-5 het moest stellen met de 4A-F motor, trommelremmen achter en zonder enige uiterlijk opschmuck, was de GT-S standaard voorzien van een spoiler, sideskirts, een sportinterieur, schijfremmen achter en natuurlijk de befaamde 4A-GE motor.
Ten opzichte van de andere markten hadden de Amerikaanse coupé's zowieso sidemarkers (De kleine lichtjes op de achterflanken), vaak minder vermogen door strengere milieu regelgeving, andere zijspiegels en andere bumpers om een goedkeuring te krijgen voor de amerikaanse markt.
Apart detail voor deze Amerikaanse coupé's: Waar het gewoonte is bij Toyota om halverwege de levensduur van een model deze een face-lift te geven om het weer wat beter bij de tijd te maken, is dat bij dit model schijnbaar niet gebeurd!
Een USDM Corolla GT-S
In de Aziatische markten was het allemaal wat ingewikkelder. Hier werd ook de Corolla lijn gevoerd, maar daarnaast werden ook de Sprinters verkocht die ook gebaseerd waren op de Corolla modellen.
Wat betreft de coupé's weet ik wel ongeveer hoe het zit, maar wat verder de verschillen zijn tussen de Corolla en Sprinter modellen in Azië is een beetje onduidelijk voor mij.
Maar goed, van de coupé modellen alleen al is het ingewikkeld genoeg.
In grote lijnen waren er van de coupé modellen 2 verschillende versies. 1 Daarvan werd verkocht als Corolla Levin. De andere werd verkocht als Sprinter Trueno.
Het voornaamste verschil tussen deze auto's, die overigens verder nagenoeg dezelfde carrosserie deelden, was het front van de auto's.
De Corolla Levin had een conventioneel front:
Een JDM Corolla Levin GT-Z (Zenki)
De Sprinter Trueno daarentegen had een wat sportievere lijn en was te herkennen aan een ander front met klapkoplampen:
Een JDM Sprinter Trueno (Zenki)
Maar zoals het eigenlijk een beetje gewoonte is bij Toyota, krijgt een auto halverwege de levensduur van het model een face-lift om het weer wat meer bij de tijd te maken en om zo de verkoop weer een beetje op te kunnen krikken.
Bij de Aziatische coupé modellen is dat in tegenstelling tot de Amerikaanse Corolla's wel gebeurd. De verschillende modellen van voor de face-lift en na de face-lift hebben ook een eigen naam gekregen onder de kenners om ze te kunnen onderscheiden.
Voor de face-lift modellen staan bekend onder de naam Zenki. Modellen van na de face-lift worden Kouki genoemd. Deze face-lift is ergens in 1990 doorgevoerd.
Bij deze face-lift zijn er ook wat uiterlijke wijzigingen doorgevoerd bij de Coupé modellen, waaronder gewijzigde fronten:
Een JDM Corolla Levin (Kouki)
Een JDM Sprinter Trueno GT-Z (Kouki)
Deze auto's zijn er in Japan natuurlijk ook weer in verschillende uitrustingsniveau's geweest, te weten de GT, de GT-APEX, de GT-V en de GT-Z.
De GT-Z (te herkennen aan de luchthapper op de motorkap voor de intercooler) was het topmodel dat was voorzien van de 4A-GZE supercharger motor welke ongeveer 165pk leverde! De sterkste 1600cc motor op de Japanse markt op dat moment.
Afgezien van de 4A-GZE die alleen op de Japanse markt geleverd is in de AE92 en het feit dat de Japanse auto's allemaal rechtsgestuurd zijn, zijn de coupé's technisch nagenoeg gelijk aan de europese modellen. Onderdelen voor het onderstel, motor, transmissie, remmen en dergelijke zijn zo'n beetje allemaal uitwisselbaar. Ook het interieur deelt veel onderdelen zoals de stoelen, middenconsole etc.
Kwa plaatwerk en carrosserie onderdelen is er nagenoeg niets gelijk aan de hatchback, sedan of liftback modellen.
Mijn eigen coupé is oorspronkelijk gemaakt voor de canadeese markt. Voor Canada en de Scandinavische markten had Toyota zogenaamde 'cold-spec' modellen. Deze waren onder meer voorzien van voetenverwarming voor de achterpassagiers en een grotere warmtewisselaar voor de kachel.
In 1991 is mijn Corolla naar Nederland gekomen en op kenteken gezet.
Ik heb een poging gedaan om meer te weten te komen over de herkomst van mijn auto. Maar helaas heb ik maar bijzonder weinig van de geschiedenis van mijn auto kunnen achterhalen.
Het enige dat ik zeker weet is dat mijn exemplaar in September 1988 in Japan van de band gerold is als nummer 878 van zijn bouwreeks.
Ik vermoed dat ik intussen de 3e of 4e eigenaar van de auto ben.
|
|