En wie is nu de persoon achter dit project? Ik zal mezelf op deze pagina even voorstellen.

Patrieck Wattel, aangenaam.

Geboren in Middelburg in 1983 en verder grootgebracht in een klein kustdorpje in het mooie Zeeland. Ik woon tegenwoordig weer in mijn geboortestad.

Na de MAVO ben ik een voltijd elektrotechnische opleiding gaan doen. Hierin specialiseerde ik me in het laatste jaar in de CIT (Computer Interface Techniek).

Vervolgens wilde ik mijn jarenlange ambities om bij de Nederlandse Marine te gaan werken waarmaken en ben ik in 2005 in dienst gegaan.

Maar na ruim een jaar bleek het door omstandigheden toch niet helemaal voor mij weggelegd.

Ook kwam ik daar tot het besef dat de elektrotechniek in z'n geheel toch niet echt datgene was waar ik de rest van m'n leven mee bezig wilde zijn.

Ik was meer iemand voor de mechanische kant en lekker m'n handen vuil maken in een werkplaats.

Nadat ik bij de Marine weg ben gegaan en dus een nieuwe baan ging zoeken was dat een uitgelezen kans om te proberen zoiets te gaan doen.

Die baan heb ik toen gevonden bij Stork Gears & Services waar ik veel geleerd heb en veel heb kunnen doen.

Maar aangezien die baan helemaal in Rotterdam was en ik elke dag op en neer moest rijden heb ik dat ongeveer anderhalf jaar volgehouden.

Nu werk ik als service monteur bij MRC Middelburg in de appendage revisie.

In tegenstelling tot veel andere autoliefhebbers is het bij mij niet met de paplepel ingegoten. Sterker nog, als kind intresseerden auto's me eigenlijk geen moer.

Mijn facinatie voor auto's en de bijbehorende techniek begon pas met het felbegeerde roze papiertje.

Nadat ik die in 1 keer had gehaald had ik als student natuurlijk nog geen geld voor een eigen auto.

De Audi 100 2.3E van mijn ouders voldeed prima om echt in te leren rijden. Ze hadden die auto intussen al jaren en nadat ik er enkele maanden in had gereden was de auto eigenlijk al wel aan vervanging toe.

(En nee, dat kwam niet doordat ik ermee was gaan rijden!)

De opvolger zou een Toyota Carina E 1.6 XLi worden.

De auto was al een beetje opgeleukt en de auto sprak mij wel aan met de wat sportievere koets (Zeker in vergelijking met de vierkante jaren '80 Audi) De motor was natuurlijk een stuk minder krachting met de 1600cc 4A-FE in het vooronder, maar aangezien ik er bijna meer km's in reed dan mijn ouders was die auto mijn eerste positieve ervaring met Toyota.

Uiteindelijk komt dan toch de onvermijdelijke droom van een eigen auto. Op internet zocht ik via diverse  occasion sites al naar m'n eigen auto. Nog niet te betalen natuurlijk en de directe noodzaak voor een auto was ook nog niet aanwezig, maar dromen mag.

De Toyota Corolla GTSi sprak me eigenlijk meteen al aan (Later bleek dat de AE101 te zijn).

Totdat mijn neef me ergens in februari 2004 vertelde dat hij zijn auto wilde verkopen. Ik had al vaker naar zijn Toyota Corolla AE92 GTSi Hatchback van '92 staan kijken wat best een leuk, sportief ding was om te zien, zowel binnen als buiten.

Toen ik hem vervolgens vroeg wat hij ervoor ging vragen begon het bij mij te malen.

Het was dan wel geen AE101, maar het was nog steeds een erg leuke auto.

Het draaide er vervolgens op uit dat de auto aan het einde van de dag al op mijn naam stond (de volgende dag zou ik zelfs op vakantie gaan, dus ik moest wel snel wezen).

Het was een leuke vakantie, maar ik was ook blij weer thuis te zijn en m'n eerste km's in mijn eerste eigen auto te maken.

De Corolla HB op de dag van aankoop.

Natuurlijk kwamen ook al snel de eerste veranderingen. Andere radio, andere pookknop,  andere velgen enz.

Mijn nieuwsgierigheid en interesse in techniek zorgden er al snel voor dat ik de auto steeds verder uit elkaar durfde te halen om iets te bekijken. Vaak alleen maar om eens te zien hoe het nou precies zat of werkte.

Dat begon bij het dashboard, later onder de motorkap en voor je het weet lig je ook al ónder de auto.

Ik vond het ook erg leuk om te doen en de interesse bleef groeien, de reacties op wat ik deed waren vaak erg positief, dus ik deed vast iets goed.

Mede door een beetje technisch inzicht en een 'gewoon doen' mentaliteit werd het steeds erger, al na korte tijd deed ik samen met m'n broertje m'n eerste motorswap (van een 4A-FE naar een 4A-GE in zijn Corolla E9)

Zodoende heb ik mezelf eigenlijk een beetje aan auto's leren sleutelen en heb ik in de afgelopen jaren een steile leercurve gehad.

Ondanks dat ik in de loop der jaren al in veel auto's heb mogen rijden, bleef mijn eigen autootje altijd het fijnste rijden. Hij moet het doen zonder einge vorm van luxe. Geen stuurbekrachtiging, ABS, ESP, CV, niets van dit alles. En dat ben ik juist erg gaan waarderen.

Ik heb al die jaren met trots en veel genoegen naar mijn eigen auto gekeken en ben 'm alleen maar meer gaan waarderen. Intussen mag ik dan ook best een E9 fan genoemd worden.

Nadat ik vervolgens ook lid werd van de Corollaclub en een vaste gast op een Corollaforum werd, ging alles nog sneller. Het was voor mij een grote bron van informatie en ik doe intussen hard m'n best om daar ook de nodige informatie uit eigen ervaringen te verschaffen.

Intussen zijn er alweer wat jaren voorbij en ook de Corolla Hatchback had niet het eeuwige leven.

Ik kocht 'm van m'n neef met ongeveer 165.000 km op de teller en in de daaropvolgende 4 jaar heb ik de teller intussen op 365.000 km gekregen.

Helaas kwam ik er in de loop der jaren ook achter dat de Corolla E9 hun reputatie van roestbommetjes ook waarmaken.

De auto verkeerde in steeds slechtere staat en kwam ik op een punt dat ik de auto stil heb gezet en niet meer voor dagelijks gebruik in wilde zetten.

De Corolla HB zoals deze er uitzag toen ik 'm stil zette. Behoorlijk verschil met toen ik 'm kocht toch?

Intussen woon ik ook samen met mijn lieve vriendin en haar zoontje en werd het ook tijd voor een wat practischere auto.

Een kinderzitje achterin een hatchback is niet altijd even makkelijk en met een beetje kinderwagen zit de kofferbak ook al gauw vol.

Mijn vriendin is intussen zelfs al zwanger van nog een kindje, dus een auto met 4 deuren en een goede kofferbak  in dan wel zo handig.

Even een kleine up-date sinds de laatste keer dat ik deze pagina bijgewerkt heb.

Intussen is onze prachtige dochter Naomi op 3 Januari 2010 geboren!

In mijn zoektocht naar zo'n auto was het natuurlijk logisch dat het weer een Toyota zou worden, maar dan wel graag 1 met een lekkere motor.

Zodoende kwam ik uit bij een wederom zeldzaam wordende Carina E GTi. Notabene van hetzelfde bouwjaar als mijn Corolla Hatchback.

Je kan denk ik wel zeggen dat ik gewoon gek ben van oude Toyota's.

De Carina is nu nog steeds mijn auto voor dagelijks gebruik en zal dat waarschijnlijk nog wel enkele jaren blijven.

Voor jullie die zich nu afvragen wat er met de Corolla hatchback is gebeurd:

Die staat intussen al een behoorlijk tijdje geschorst en wel gebroederlijk in de werkplaats bij de Coupé. Wachtend op zijn beurt om opgeknapt te worden. Intussen zijn er al leuke plannen voor en ligt er zelfs al een 4A-GZE supercharger motorblok te wachten op inbouw.

Voorlopig heb ik dus nog wel even genoeg te doen.

Het wagenpark, voorjaar 2009